“Echt gelukkig was Preud’homme niet met Trofee Raymond Goethals”

Michel Preud'homme (Club Brugge - Anderlecht)

Michel Preud’homme ging dinsdag voor het eerst in zijn trainersloopbaan met de Trofee Raymond Goethals aan de haal. Zo zag de Luikenaar de eerste landstitel in 11 jaar voor Blauw-Zwart bekroond worden met een mooie prijs. 

Hugo Camps geeft in zijn column voor HLN zijn eigenzinnige kijk op de Brugse coach en maakt daarbij de vergelijking met Peter Maes, René Weiler en Raymond Goethals himself.

“Michel Preud’homme heeft eindelijk de Trofee Raymond Goethals gekregen. Beste trainer van het afgelopen seizoen. Of moeten we zeggen coach? Er wordt voortdurend gejongleerd met begripsverwarring over trainers en coaches. Voor de Belgische competitie houd ik het liever op trainer – een enkele uitzondering daar gelaten. Preud’homme is een coach, Peter Maes is een trainer. René Weiler is geen van beide – cabaretier met kiespijn.”

Man met een signatuur

“Raymond Goethals was een zenuwlijer par excellence. Maar hij sprak wel nog tot de verbeelding van de armen. Preud’homme is ook geen standbeeld in de dug-out. Soms denk ik dat hij vier armen en zes benen heeft. En in zijn renaissancekop stormt het ook met windkracht negen. Maar hij is wel dé coach. Man met een signatuur van hem alleen. De dag dat hij Club achter zich laat, zal er nog altijd een slijmspoor zijn.”

“Echt gelukkig was hij niet met de trofee. Verlate erkenning, naar zijn oordeel. In eergierigheid is Michel zijn generatie ver vooruit. Toch een substantieel verschil met Raymond. Goethals was een sloddervos. Een bezetene, maar pingpongen had ook gekund. Of vissen. Preud’homme is zelf bal geworden, met veters.”


Ben jij een échte Club-fan?
Vul dan je voornaam en e-mailadres in en klik op de blauwe button ('houd me op de hoogte'). Zo ontvang jij als eerste het belangrijkste nieuws over Club Brugge. Bovendien maak je gratis kans op het officiële Club Brugge thuisshirt 2016-2017.

, , ,

Comments are closed.